Allergische contactdermatitis aan de onderarmen op basis van isocyanaatallergieën. Daarnaast anamnestisch astmatische klachten en positieve immunologische reacties op TDI, MDI, HDI, MDA (stoffen gebruikt bij PUR). De testreacties op IPBC en limoneen hydroperoxide zijn klinisch niet relevant.

De objectieve tekenen van astma verkrijgt men uit longfunctieonderzoek. Belangrijk daarbij is het aantonen van reversibele bronchusobstructie na inhalatie van een β-mimeticum. Als criteria gelden hierbij een toename van de FEV1 van ≥12% ten opzichte van de uitgangswaarde, een stijging van ≥10% in het percentage ten opzichte van FEV1 voorspeld, of toename van de piekstroom met ≥20% ten opzichte van de uitgangswaarde respectievelijk dagelijkse schommelingen bij piekstroommetingen van ≥10%. Bij patiënten met suggestieve klachten maar normale bevindingen bij het reversibiliteitsonderzoek kan onderzoek naar de aanwezigheid van bronchiale hyperreactiviteit uitsluitsel bieden. Dit gebeurt meestal door via inhalatie met opklimmende dosis histamine of methacholine de concentratie te bepalen waarbij een daling van 20 procent van de FEV1 (PC 20) ten opzichte van de uitgangswaarde optreedt. Bij een PC20 spreekt men van toegenomen bronchiale reactiviteit. Bepaling van de PC20 is een gevoelige test, maar niet specifiek voor de diagnose astma. Een negatieve uitslag sluit astma wel uit. Met betrekking tot beroepsastma is hierbij echter een kanttekening op zijn plaats. Afwezigheid van bronchiale hyperreactiviteit sluit beroepsastma niet uit wanneer de bepaling plaatsvindt na een langere expositievrije periode of binnen 24 uur na aanvang van de oorzakelijke blootstelling.