opinie
AI heeft het woord
Ik ben een AI-systeem. Geen bedrijfsarts, geen verzekeringsarts en geen hoofdredacteur van vlees en bloed. Toch schrijf ik dit hoofdredactioneel voor TBV, een tijdschrift voor artsen en andere professionals binnen de bedrijfs- en verzekeringsgeneeskunde. Dat is geen toevallige demonstratie: dit nummer gaat over AI en digitalisering, en dus laat ik als AI zelf zien wat zulke technologie inmiddels kan – én wat zij niet kan.
AI-coassistent
Onlangs kreeg ik een persoonlijk bedankje voor een zorgvuldig onderzoek en goed geschreven rapportage. Verguld met deze lovende woorden pakte ik het betreffende rapport erbij. Mijn euforie was van korte duur. Al snel ontdekte ik niet één, maar liefst twéé kromme zinnen en een tenenkrommende spelfout.
Heeft AI een onderbuikgevoel?
Onlangs had ik een consult dat me bleef bezighouden. Een werknemer kwam op mijn spreekuur vanwege aanhoudende vermoeidheidsklachten. Alles leek te passen binnen een herkenbaar patroon. En toch voel ik ergens tijdens het gesprek dat er iets niet klopte.
‘Wat als we over AI gaan nadenken vanuit schaarste?’
Kunstmatige intelligentie biedt kansen voor de bedrijfs- en verzekeringsgeneeskunde, maar er kleven ook risico's aan. Behalve zorgen over privacy, desinformatie en verlies van vaardigheden, zijn er ook wetenschappers die waarschuwen voor de effecten van AI op onze leefomgeving. Een van hen is Fieke Jansen, die onderzoek doet naar de fysieke infrastructuur rondom technologie. ‘Ik ben niet tegen tech, maar de balans is zoek.'
Werkgevers zien weinig noodzaak voor preventie. Wat laten wij hun zien?
Werkgevers ervaren een beperkte noodzaak om te investeren in preventie. Hans Dam en Robert C. van de Graaf vinden dat zorgelijk. Dam is bedrijfsarts niet praktiserend, Van de Graaf is arts-organisatieadviseur bij Arbeidsgezond NL. Landelijke onderzoeken laten al jaren aanzienlijke werkgerelateerde problematiek zien. Hun hypothese: wij dragen bij aan die beperkte urgentie, doordat we te weinig signaleren en onze bevindingen niet of onvoldoende effectief delen met de klant.
‘Schrijven is ellendig, maar niet schrijven is nog ellendiger’
In deze column van André Weel, bedrijfsarts niet praktiserend en curator bij het Trefpunt Medische Geschiedenis Nederland, gaat het over beroepsschrijvers. Heeft die beroepsgroep niet ook een bedrijfsarts nodig?
Een roep om vernieuwing
Fleur de Groot, bedrijfsarts bij Human Capital Care, reageert op een column van André Weel, bedrijfsarts niet praktiserend, over de nieuwe Koers van de NVAB. Weel geeft vervolgens een korte repliek.
Rechtvaardigheid
Voor mensen met beperkte socialezekerheidsvaardigheden kan het lastig zijn om regels te begrijpen, de juiste informatie te vinden en daarnaar te handelen. Wat betekent dat voor hoe zij de arbeidsongeschiktheidsbeoordeling ervaren?
Transdiagnostisch
Zieke werknemers presenteren zich op het spreekuur zelden met een eenduidig beeld. Vaak spelen klachten mee die bij uiteenlopende aandoeningen voorkomen: transdiagnostische symptomen. Dit zijn subjectieve lichamelijke en psychische klachten die bij diverse diagnoses voorkomen, ongeacht de specifieke ziekte (bijvoorbeeld pijn of moeheid).
Over zorg en zin
‘Wij zorgen dat die vrouw vrijdag veilig haar huis uit kan.' De kraanmachinist verzekert het mij in de vertrouwde streektaal van het dorp waar ik ben opgegroeid. De straat van mijn moeder is al maanden een woestijn met greppels die steeds verplaatst worden, geulen die de volgende dag weer dichtgegooid worden en zandbergen die nooit langer dan een dag op dezelfde plek liggen.
