Op 29 juni hebben elf partijen uit het domein van arbeid, gezondheid en sociale zekerheid een intentieverklaring ondertekend om de samenwerking in verzuimbegeleiding en re-integratie te versterken. Met de ondertekening wordt de BAR 3.0 nadrukkelijk gepositioneerd als gezamenlijke basis voor bedrijfsartsen, verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen.
De bijeenkomst vond plaats op het hoofdkantoor van UWV in Amsterdam, waar zo’n zeventig mensen bijeenkwamen voor de ondertekening. Strategisch beleidsadviseur Brigitte van Erp, die vanuit UWV nauw bij de ontwikkeling van de BAR betrokken is, leidde de bijeenkomst. Namens de NVAB zette vicevoorzitter Madelijn de Kleine haar handtekening en NVVG-voorzitter Birgit Donker-Cools tekende namens de verzekeringsartsen. De arbeidsdeskundigen ondertekenden de intentieverklaring via hun voorzitter Bert van Swam. Naast de drie beroepsverenigingen committeerden nog acht andere organisaties zich aan de implementatie van de BAR. Daaronder UWV, het Verbond van Verzekeraars, OVAL en de opleiders SGBO en NSPOH.
Eén taal
Namens het ministerie van SZW bedankte Thijs Weistra alle partijen voor hun inzet. Weistra, afdelingshoofd bij de Directie Werknemersregelingen, memoreerde dat SZW in 2019 besloot om knelpunten voor werkgevers weg te nemen, onder meer door het advies van de bedrijfsarts leidend te maken. “Maar dat werkt alleen als iedereen dezelfde taal spreekt. De ontwikkeling van de BAR is een mooi traject, waarbij we niet over één nacht ijs zijn gegaan. We staan hier uiteindelijk met BAR 3.0 en met nog meer partijen die zich hieraan willen committeren.”
UWV raad van bestuurslid Joost Brouwer verwacht dat de BAR kan helpen bij het oplossen van knelpunten in de domeinen arbeidszorg en sociale zekerheid. “Je ziet in de praktijk dat UWV-artsen de door bedrijfsartsen en arbodiensten verzamelde informatie en de interpretatie daarvan deels opnieuw beoordelen. Daar gaat veel tijd mee verloren.De BAR is een van de instrumenten om de publiek-private samenwerking beter op gang te krijgen. Dat is superbelangrijk, zodat we meer mensen tijdig kunnen helpen. Ook zorgt de BAR ervoor dat we interprofessioneel van elkaar leren. Wat is er aan de hand en hoe doen we de juiste dingen? We hopen er op deze manier als samenleving gezonder uit te komen.”
Gezamenlijk
Met de ondertekening van het document wordt de Beschrijving Arbeidsbelastbaarheid en Re-integratie (BAR 3.0) nadrukkelijk gepositioneerd als gezamenlijk referentiekader voor bedrijfsartsen, verzekeringsartsen en arbeidsdeskundigen. De ondertekening markeert ook een kantelpunt: van de ontwikkeling van de BAR naar een brede implementatie van een uniforme werkwijze die moet leiden tot meer duidelijkheid voor werkenden, betere samenwerking tussen professionals en een effectievere uitvoering van re-integratieprocessen.
Impact
De intentieverklaring onderstreept een gezamenlijke ambitie: betere en eenduidige samenwerking moet leiden tot meer duidelijkheid voor zieke werknemers over wat zij wél kunnen. Het uniforme begrippenkader leidt ook tot snellere en beter onderbouwde besluitvorming en minder ruis tussen professionals. De verwachting is dat de kans op duurzame terugkeer naar werk groter wordt en dat verzuim- en re-integratieprocessen efficiënter zullen verlopen. Voor werknemers betekent het concreet dat zij eerder perspectief krijgen op werkhervatting en hun inkomenssituatie.
|
Wetenschappelijk onderbouwd Met de BAR 3.0 wordt een wetenschappelijk onderbouwd instrument en multidisciplinaire leidraad geïntroduceerd waarmee de belastbaarheid van werknemers eenduidig wordt vastgelegd. Het doel is om professionals in het sociaal-medische domein meer vanuit één begrippenkader te laten werken. In de praktijk betekent dit dat bedrijfsartsen de belastbaarheid en voorwaarden voor werkhervatting vastleggen vanuit hun medische expertise en dat arbeidsdeskundigen deze belastbaarheid vertalen naar concrete werkmogelijkheden en de arbeidsmarktrealiteit. Voor verzekeringsartsen wordt de BAR vooral ingezet om de belastbaarheid van mensen zonder werkgever te beoordelen en duidelijkheid te bieden over arbeidsongeschiktheid en het recht op een uitkering. Door deze perspectieven te verbinden ontstaat een integrale aanpak waarin mogelijkheden centraal staan en stagnatie in re-integratie eerder kan worden voorkomen. |
