Amber Hackmann werkte jarenlang als HR-adviseur, leidinggevende en re-integratie- en spoor 2 coach. Naast de werkzaamheden voor haar eigen onderneming als adviseur mensgericht werken, is ze sinds vier jaar ook intern re-integratie-coach bij team Vitaal van de Politie Eenheid Noord-Holland. Deze speciale afdeling richt zich op de re-integratie van politiemensen die langdurig verzuimen. Alhoewel ze schrijven leuk vindt en ook de nodige blogs produceerde, lag het niet voor de hand dat ze een boek over verzuim zou schrijven.

Wereld van verschil

Dat het er toch kwam, had een duidelijke reden. ‘Toen ik twee jaar geleden geopereerd moest worden, merkte ik aan den lijve hoe er met je wordt omgegaan als je niet kunt werken. Ik dacht dat ik alles wist over verzuim, maar had geen idee hoe het voelt om aan de andere kant te staan. Ondanks dat ik de wereld van verzuim snap, de taal spreek en weet wat er van mij wordt verwacht, voelde ik mij ongelofelijk kwetsbaar. Ik was daar helemaal niet op bedacht. Ik schrok er van, want als het op mij al zo’n impact heeft, hoe moet dat dan voor andere werknemers zijn?’ Het was een wereld van verschil toen ze zelf ging re-integreren. ‘Ik schaamde me naar mijn werkgever dat ik niet werkte, voelde me onzeker en kreeg te maken met professionals die de regels ook niet altijd bleken te kennen. Uiteindelijk is mijn situatie relatief kort geweest. Drie maanden is echt niet spannend. Maar het gaf mij ontzettend veel inzichten. Ik dacht hier moet ik iets mee.’

Uitleg

Ze besloot om haar vakkennis en persoonlijke ervaring in een boek vast te leggen en had daarbij een goed voorbeeld op haar netvlies. ‘Een paar jaar geleden schreef Nicoline van Klaveren Wegwijs in de WIA. Een geweldig boek, omdat het specifiek voor werknemers is geschreven.’ In Volgende week ben ik er weer! hanteert Amber hetzelfde concept. Ze legt stap voor stap uit welke rechten en plichten er zijn als je niet kunt werken. Van de eerste ziekmelding tot het gesprek met de bedrijfsarts. Maar ook hoe je sneller professionele zorg kunt krijgen, hoe je kunt bijdragen aan je eigen herstel en op een goede manier kunt starten met re-integreren. Ook is er een apart hoofdstuk over het arbeidsdeskundig onderzoek, waarin wordt uitgelegd wat de arbeidsdeskundige doet en hoe je je kunt voorbereiden op het gesprek.

Perspectief

De titel van het boek is tweeledig, vertelt Amber. ‘Vaak hikken mensen aan tegen het ziekmelden. Ze houden het vol tot het echt niet meer gaat. Als ze zich dan ziekmelden is het vaak: volgende week ben ik er weer, terwijl dat in de praktijk natuurlijk niet altijd het geval is. Anderzijds wil ik met de titel mensen ook perspectief bieden. Er volgende week weer zijn. Dat is iets waar je aan werkt om weer voor elkaar te krijgen.’ Het boek is geschreven voor de werknemer. Het is toegankelijk, duidelijk en overzichtelijk ingedeeld. ‘Tegelijkertijd hoop ik ook dat veel professionals en leidinggevenden het zullen lezen. Ik heb tijdens het schrijven – naast re-integranten – ook arbeidsdeskundigen, bedrijfsartsen en andere betrokken verzuimprofessionals mee laten lezen. Die vonden het vooral verhelderend om de problematiek eens vanuit de werknemer te ervaren. Daardoor ontstaat nog beter begrip hoe het voor de werknemer is.’ Als professional is het je vak, zo stelt ze. ‘En ook al ben je nog zo mensgericht; om vijf uur trek je de deur achter je dicht. Maar de medewerker is non-stop uit de running. Dat moet je je goed realiseren. Het maakt hem niet uit of je als professional alles volgens het boekje doet. Wat ze wel uitmaakt, is dat ze serieus genomen worden en gezien en gehoord voelen.’

Opjutten

Volgens Amber worden mensen vaak opgejut om weer zo snel mogelijk aan het werk te gaan. Terwijl het juist belangrijk is om als professional soms naast iemand te gaan staan wanneer deze in een pittige tijd van zijn leven zit. ‘Veel boeken gaan over verzuimbeleid, maar doen we altijd de goede dingen daarin? Kijken we met een mensgerichte blik naar wat iemand echt nodig heeft, waardoor je daar ook als organisatie en professional beter van wordt? De verbinding begint niet wanneer iemand ziek wordt. Die maak je al wanneer iemand in je team komt of bij je bedrijf komt werken.’ Wanneer die verbinding goed is, kun je ook veel makkelijker passende oplossingen vinden als iemand uitvalt. ‘Als je diep in mijn hart kijkt, zou ik liever helemaal geen Wet Verbetering Poortwachter hebben. In het ideale plaatje bespreken werkgever en werknemer met elkaar wat nodig is voor een goed herstel, zodat de werknemer weer lekker aan het werk kan. Dat werkt veel beter dan al die procedures die we met elkaar hebben opgetuigd. De werkgever moet dan wel over alle tools beschikken om het proces te begeleiden. Maar vanuit de praktijk weet je dat dat niet altijd reëel is om te verwachten. Toch zou het veel meer recht doen aan de mens en ook aan de werkgeverskant. De werkgever zit ook niet te wachten op al dat gedoe. Het moet simpeler en effectiever kunnen en daarmee ook goedkoper. Maar er spelen helaas ook te veel belangen die het ingewikkeld te houden.’

Houvast

Zolang de materie complex blijft, kan het boek uitkomst bieden voor de werknemer. ‘Ik hoop dat zoveel mogelijk mensen die langdurig zijn uitgevallen dit boek onder ogen krijgen en daar handvatten en steun uit halen. Dat ze met meer zelfvertrouwen in het proces staan. Ik kreeg laatst een appje van iemand die voor het eerst naar de bedrijfsarts moest en dat behoorlijk spannend vond. “Ik heb jouw hoofdstuk daarover gelezen en heb nu een steun in de rug.” Dat is top, dat is precies wat het boek beoogt. Een stuk voorbereiding en rust omdat je weet wat je te wachten staat. Empowerment voor de re-integrant.’