Artikel bewaren

Je hebt een account nodig om artikelen in je profiel op te slaan

Login of Maak een account aan
Reacties0

Afstemming lijkt lastig

Bas Sorgdrager
Bas Sorgdrager
Bedrijfs- en verzekeringsartsen zien op hun spreekuur complexe problematiek. Afstemming over een behandeling of etiologische diagnostiek kan dan nodig zijn. Interdisciplinaire samenwerking, bijvoorbeeld tussen bedrijfsarts en klinisch specialist, lijkt nog lastig door een vermeende belangenkloof.
© phokrates / stock.adobe.com
Die belangenkloof merkte ik op tijdens een workshop voor artsen in opleiding tot klinisch specialist. Die ging over de waarde van werk en de gezondheidswinst door arbeidsparticipatie. Geen van de aios had contact gehad met een bedrijfsarts om hierover van gedachten te wisselen. Ze begrepen dat een overleg een gezamenlijk doel kan dienen, namelijk duurzame inzetbaarheid. De aios kregen wel verzoeken van de bedrijfsarts voor het verstrekken van informatie. Daarbij ging het niet om het afstemmen van beleid, maar bleek dit nodig om het dossier te vullen voor het UWV. Kennelijk verschillen de belangen voor collegiaal overleg. Onze gezamenlijke conclusie was dat deze vorm van samenwerking niet bijdraagt aan een gezamenlijk belang voor de patiënt/werknemer.
Gunstig is de ontwikkeling binnen de klinische sector. De richtlijnen van de Federatie Medisch Specialisten bevatten inmiddels een module Arbeid in de spreekkamer.1 Die heeft als doel het streven naar gezonde en duurzame arbeidsparticipatie. Ook is er de richtlijn Chronisch zieken en werk2 en zijn de International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) en het concept van positieve gezondheid opgenomen. Hiermee is de klinisch specialist beter in staat om het functioneren en participeren van de mens in relatie tot ziekte te analyseren en beschrijven. Door de patiënt meer als persoon te beschouwen krijgen klinisch specialisten meer inzicht in de belemmerende en bevorderende invloed van persoonsgebonden en externe factoren. Zo kunnen zij de begrippen veerkracht en eigen regie toepassen. De klinisch behandelaar heeft zo de achtergrond die nodig is voor effectief overleg met bedrijfs- en verzekeringsartsen.
Klinisch behandelaren hebben met de richtlijnen handvatten om aandacht te besteden aan ‘arbeid’ in de spreekkamer. Men kan starten met één of twee gerichte vragen en vervolgens de zorg verbreden en verdiepen in het kader van een systematische, integrale benadering. Dit kan de uitgangspositie voor klinisch specialisten versterken voor contact met de bedrijfs- of verzekeringsarts.

De volgende twee artikelen in deze reeks laten zien hoe zinvol het is om klinisch specialisten zich bewust te laten zijn van de factor werk in de diagnostiek en behandeling. Lees hier: Goede vragen over werk en hier Case-serie renale ANCA-vasculitis.

Geef je reactie

Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn. Heb je nog geen
account, maak dan hieronder een account aan.
Lees ook de spelregels.