Een arts die zijn opleiding tot bedrijfsarts nooit heeft afgerond, mag zich niet als zelfstandig bedrijfsarts presenteren. Dat lijkt vanzelfsprekend, maar een recente uitspraak van de Rechtbank Gelderland laat zien hoe ingewikkeld de situatie kan worden wanneer een werkgever jarenlang meewerkt aan een dergelijke praktijk. De arts begon in 2000 aan de opleiding tot bedrijfsarts, maar brak deze in 2004 wegens privéomstandigheden voortijdig af. Een formele registratie als bedrijfsarts heeft hij daardoor nooit verkregen. Toch trad hij vanaf 2012 bij arbodienst Arbovitale in dienst in de functie van bedrijfsarts en werd hij ook bij opdrachtgevers als bedrijfsarts ingezet. De werkgever verstrekte hem zelfs stempels waarop zijn naam en de titel ‘bedrijfsarts’ stonden.
Duidelijke grens
In 2025 kwam daar verandering in. De arts kreeg een supervisor en werd erop gewezen dat hij de titel bedrijfsarts niet mocht voeren, omdat dit tot verwarring kon leiden. Ook moest duidelijk zijn dat hij als arts onder supervisie van een geregistreerde bedrijfsarts werkte. De arts hield zich daar volgens de rechtbank echter niet consequent aan. Bij verschillende opdrachtgevers bleef hij de aanduiding ‘(bedrijfs)arts’ gebruiken. Bovendien verwijderde hij in rapportages handmatig een automatisch gegenereerde tekst waarin stond dat hij onder supervisie van een geregistreerde bedrijfsarts werkte. Volgens de kantonrechter was dit doorslaggevend. Na de expliciete instructie van november 2025 had de arts moeten begrijpen dat de eerdere praktijk was beëindigd. Door vervolgens bewust de supervisievermelding uit rapportages te verwijderen, wekte hij de indruk dat hij zelfstandig bevoegd bedrijfsarts was. Daarmee werd het noodzakelijke professionele vertrouwen volgens de rechtbank fundamenteel beschadigd. De arbeidsovereenkomst werd daarom ontbonden wegens verwijtbaar handelen, de zogenoemde e-grond.
Ook werkgever fout
De uitspraak bevat echter een belangrijke kanttekening. De rechtbank vindt dat Arbovitale zelf jarenlang ernstig steken heeft laten vallen. Een professionele arbodienst heeft de verantwoordelijkheid om de kwalificaties en registraties van artsen te controleren. De werkgever had de arts in 2012 zelf als bedrijfsarts aangesteld en hem vervolgens jarenlang in die functie laten werken. Daarom vindt de rechtbank zijn handelen wel verwijtbaar, maar niet ernstig verwijtbaar. Dat verschil heeft financiële gevolgen: de arts behoudt zijn recht op een transitievergoeding van € 92.109,88 bruto. Een billijke vergoeding krijgt hij niet. De arbeidsovereenkomst eindigt op 1 september 2026.
