Opinie
Koester (ook) de curatie
Na het bereiken van de pensioengerechtigde leeftijd werkte Pierre Swerts nog parttime door, onder meer als bedrijfsarts van het Laurentius Ziekenhuis Roermond. Met de 70 in zicht vindt hij het mooi geweest en stopt hij per 1 mei. Vóór zijn vertrek wil hij de beroepsgroep nog één ding op het hart drukken: ‘Je bent op de eerste plaats arts en dan pas bedrijfsarts’, aldus Swerts, die pleit voor een meer curatief handelende bedrijfsarts.
Bedrijfsarts en bedrijfsgezondheidszorg nieuwe stijl?
TBV-online biedt ruimte voor reacties op publicaties in TBV. Pierre Swerts, bedrijfsarts, reageert op bijdragen van Sylvia Vermeulen en Bas Sorgdrager waarin wordt ingaan op het rapport van de Onafhankelijke Commissie Toekomst Arbeidsongeschiktheidsstelsel (Octas). Swerts vindt dat de plannen in dit rapport te weinig zijn uitgewerkt. Hij komt met een voorstel.
‘Data driften’
Tjalling Hon (pseudoniem) is bedrijfsarts niet-praktiserend en ervaringsdeskundige op het gebied van arbeidsongeschiktheid. Hij schrijft blogs voor TBV-online, deze keer over een enthousiaste informatica-student die hem naar een bedrijfsbezoek moet rijden.
‘Werk voorop’
‘Werk staat voorop' is de hoopvolle variant 2 van de Octas-conclusie. Geef mensen de tijd en de begeleiding om te re-integreren in eigen of passend werk. Ervaringen vanuit de arbeidsrevalidatie ondersteunen deze variant.
De zoektocht van de bedrijfsarts
De NVAB heeft haar leden uitgenodigd om stil te staan bij de vraag hoe het verder moet met de rol en taken van de bedrijfsartsen. Directe aanleiding is het groeiend tekort aan bedrijfsartsen. Het is zeker niet de eerste keer dat deze vraag gesteld wordt. Hans Dam geeft een overzicht van de ontwikkelingen sinds de jaren tachtig van de vorige eeuw. Hij eindigt zijn betoog met een schets van drie oplossingsrichtingen: meer aandacht voor beroepsziekte, versterken van de regiefunctie van de bedrijfsarts bij verzuimbegeleiding en versterken van diens consultantrol.
Ja, we schieten een tikje door
Momenteel is de NVAB bezig met een herziening van het LOP. Als reactie op de opiniebijdrage van Joost van der Gulden (‘Schieten we niet een tikje door?’) beschrijft bedrijfsarts Mohammed Boudjemaoui enkele belangrijke knelpunten waar aios in de praktijk tegen aan lopen. Ook doet hij suggesties voor veranderingen, die meegenomen kunnen worden bij de opzet van het nieuwe LOP.
Schadelijke misvattingen over long-COVID ontleed: Geen ‘out of proportion’ maar ‘out of box’ denken bij patiënten met Long COVID
Collega Cordemans neemt zijn ervaringen als longarts-intensivist mee in zijn werk als gerechtsarts wanneer hij adviseert rondom long-COVID casuïstiek. Hij heeft hierover een masterproef geschreven, wat aanleiding was voor een interview met TBV ‘Angst kan oorzaak én gevolg zijn’ – TBV-Online. Cordemans is van mening dat long-COVID geen reële aandoening is vanwege het ontbreken van aantoonbare orgaanschade en verwacht dat patiënten zullen herstellen met begeleiding en behandeling vanuit een biopsychosociale benadering. Niets is echter minder waar.
Duurzame inzetbaarheid en/of gezond werk?
Er zijn in Nederland nog te veel werknemers die ziek worden door hun werk. In deze Zeepkist pleit ik voor meer samenwerking tussen de bedrijfsarts en de arbeidshygiënist om werknemers beter te beschermen voor ziekte door het werk.
Nu of nooit…
Bij nascholingen maakt deze opmerking me nooit populair: de hoge uurtarieven van bedrijfsartsen staan niet in verhouding tot de waarde die we leveren. En vervolgens krijg ik dezelfde drie tegenargumenten te horen. Schaarste betekent hogere prijzen. Onze bodemprijs is voor advocaten het juniortarief. Het wordt betaald, dus waarom niet.
Maak het verschil!
Genderdiversiteit staat in Nederland volop in de schijnwerpers. Gender wordt vaak neergezet als een binair concept, mannelijk en vrouwelijk, maar er is een grote verscheidenheid in hoe individuele mensen en groepen gender ervaren en uiten. Het symbool van de regenboog is inmiddels bij velen bekend als teken van genderdiversiteit.
